top of page

Het is tijd om de arbeidsmarkt te hervormen, linksom of rechtsom

Door de huidige krapte voelen de werkgevers de noodzaak om werving anders aan te pakken. En toch schieten de uitzendbureaus en HR-afdelingen niet bepaald uit de startblokken. ‘Ik zou het liefst eens positief protesteren. Met 1000 mensen het Malieveld op die geschikt zijn voor de zorg. Laten zien dat de mensen er zijn, als je hun potentie wil zien.’


Er staan veel mensen aan de zijlijn, zelfs 1,5 miljoen. Er is dan ook geen krapte, stelt Hans Cremer van House of Skills Amsterdam. ‘Onze arbeidsmarkt is aan hervorming toe. Er is een discrepantie. We werven op basis van papiertjes en werkervaring, maar dat zegt vrij weinig over wat iemand kan of gáát kunnen.’


Een bedreiging voor het uitzendbureau Er wordt al enige tijd vanuit Europa gesproken over een Skillspaspoort. In het kader van “een leven lang leren” kan zo’n paspoort je helpen om je op de arbeidsmarkt te begeven én te bewegen. ‘In theorie zou het Skillspaspoort een soort geautomatiseerd uitzendbureau kunnen worden: je hebt alle skills, ervaring en motivatie in kaart, je matcht dat aan vacatures en je bent klaar.’ Het Skillspaspoort lijkt daarmee een stevige bedreiging voor de uitzendbranche. ‘Maar ze komen maar niet in beweging. Ik krijg er een beetje een Shell gevoel bij… Dit is toch jullie vakgebied? Ik durf inmiddels de stelling wel aan dat uitzendbureaus hun eigen vak niet meer verstaan. Ze zijn dozenschuivers die kijken naar marge. Er ligt een enorme kans als je hier de voortrekkersrol in pakt.’

“Ik durf inmiddels de stelling wel aan dat uitzendbureaus hun eigen vak niet meer verstaan”


Het beeld zit al in de steen Het Skillspaspoort moet de arbeidsmarkt openbreken: je vist dan als werkgever uit een veel grotere vijver en ook als werkzoekende zie je veel meer mogelijkheden. ‘Stel: je hebt als lasser gewerkt en kan ontzettend precies en gedetailleerd werken. Deze skills zijn ook nodig als operatieassistent. Ik zeg niet dat je dan meteen geschikt bent voor dit beroep - er komen nog meer dingen bij kijken - maar met de juiste eigenschappen, is het misschien wel een carrière die je na zou willen streven. Zoals Michelangelo zegt: het beeld zit al in de steen.’ De eagerness to learn wordt een steeds belangrijkere factor op de arbeidsmarkt, aldus Hans. ‘Je moet de potentie zien. Iemand die 70% geschikt is aannemen en weten dat je diegene de overige 30% wel kan leren.’


“Neem iemand aan die 70% geschikt is, als je diegene de overige 30% wel kan leren.”

Een grotere vijver Het kijken naar skills zorgt ook dat je meer mensen gaat zien, die van zichzelf minder zichtbaar zijn. ‘Zoals nieuwe Nederlanders. We hebben laatst een paar ontzettend getalenteerde mensen via een zij-instroomtraject gematcht voor ‘be an engineer’. Het is het mooiste wat er is, om dat vuurtje bij iemand aan te zien gaan.’ Een Skillspaspoort kan helpen om die potentie in kaart te brengen.



Hans legt uit hoe dat eruit gaat zien. ‘Dit paspoort bestaat uit twee delen, aan de ene kant heb je je Skillswallet, waarin je al je verworven vaardigheden, je beroepsproduct, hebt laten valideren – je krijgt als het ware een bewijs van de skills die je bezit vanuit bijvoorbeeld opleiding of werk. Aan de andere kant heb je een platform waarop je jouw talenten in kaart brengt – met assessments, peer feedback en andere instrumenten. Deze vul je aan met de skills uit je Wallet, en dan word je gematcht aan functies of specifieke vacatures. Je Skillswallet is in publieke handen, en afhankelijk van de functie waar je op solliciteert, kun je bepaalde skills uit je wallet beschikbaar stellen aan het platform.’


“Het is het mooiste wat er is, om dat vuurtje bij iemand aan te zien gaan.”

Een andere manier van werven gaat niet alles oplossen ‘Er is ook op beleidsniveau verandering nodig. Statushouders bijvoorbeeld, die kunnen wat mij betreft mórgen aan de slag: allerlei opleidingsinstituten hebben modules op de plank liggen om hen te begeleiden. Maar ze mógen niet. Stel je eens voor dat dat anders was, dat drommen mensen iedere dag met z’n allen van het asielzoekerscentrum naar hun werk vertrekken. En met hun inkomsten de lokale bakker spekken. Dat verandert ook een hoop aan hoe mensen naar asielzoekers kijken.’




bottom of page